Symphony

Orchestra | Grade 5+ | 30′ | 2016

Score + Part (Digital PDF)

Program Note (English)

Program Note (English)
คำอธิบายเพลง (ไทย)

(This piece is available upon request)

Symphony for Large Orchestra, Offstage Brass, Jazz Trio, Thai Music Ensemble, Soprano and Choir was composed in late 2016 and performed as a part of Viskamol Chaiwanichsiri (Composer)’s bachelor of music in music composition recital in 2017.

The composition is to be performed in an open space with the audience surrounded by music ensembles: the orchestra and choir in the front, the brass and jazz trio in the side, and horn trio at the back.

This 30 minutes symphony is divided into four movements inspired by the sounds and the musical experience that the composer experienced during the studies at the university.

The first movement (Adagio con dolcezza) explores the sonority of the open space spatial music setting. It is begun with the sound of the orchestral tuning that grows into the block of sound mass juxtaposing between the main orchestra on the stage and the surrounding ensembles.

The second movement (Tempo di valse) is mainly composed with the style of “polystylism”, the use of multiple style in music. The composer have indirectly and directly quote various musical excerpts varies from classical music, jazz, contemporary music, folk tune and Thai music in this movement.

The third movement (Adagio cantabile) follows the tradition of classical and early romantic period symphony writing by including one slow movement in the symphony. This movement is orchestrated from the composer’s early work “Music of Hope” for wind ensemble, however, in this symphony further from the orchestration into orchestra and soprano solo, the music is torn down and disassociated from the original lyrical setting. One might name this movement into the parodic name from the quoted work as “Music of Hope(less)”.

The final movement (Allegro) combined all the forced from the prior movement together, featuring the solo passage for each instruments including the more technical demanding passage for the concertmaster. The idea of the balance and imbalance between consonance and dissonance is mainly feature in this final movement. As commonly appear in many of the symphonic music, toward the ending of the work would featured the climax or the sense of conclusion, in this symphony however, the conclusion may be unsettled leading the audience into different sound world: the cluster of the choral voice, the violin solo, the quotation of the brass fanfare from various symphonic works. The whole conclusive ending of this movement and this symphony lead to the first note of the symphony, the orchestral tuning of the note A.

I. Adagio con dolcezza
II. Tempo di valse
III. Adagio cantabile
IV. Allegro

Score: https://issuu.com/viskamolchaiwanichsiri/docs/symphony_full

(หากสนใจบรรเลงเพลงนี้ ขอให้ติดต่อเข้ามาโดยตรง)

ซิมโฟนี สำหรับวงออร์เคสตราขนาดใหญ่ วง Brass ข้างเวที วง Jazz Trio วงดนตรีไทย โซปราโน่ และ วงขับร้องประสานเสียง ถูกประพันธ์ขึ้นช่วงปลายปี 2016 เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในคอนเสิร์ตสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาประพันธ์ดนตรีของ วิษณ์กมล ชัยวานิชศิริ (ผู้ประพันธ์) ในต้นปี 2017

งานประพันธ์นี้กำหนดให้บรรเลงในพื้นที่เปิดโดยที่ผู้ชมจะถูกล้อมด้วยวงดนตรีหลากชนิด ได้แก่ วงออร์เคสตรา และ วงขับร้องประสานเสียงด้านหน้า วง Brass และ Jazz Trio ด้านข้าง และ Horn Trio ด้านหลัง โดยในซิมโฟนีความยาว 30 นาทีนี้แบ่งออกเป็น 4 ท่อนด้วยกัน ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเสียง และ ประสบการณ์ทางดนตรีที่ผู้ประพันธ์ได้พบตลอดช่วงที่เรียนที่มหาวิทยาลัย

ท่อนแรก Adagio con dolcezza เป็นการทดลองเกี่ยวกับแนวคิดของการใช้วงดนตรีรอบทิศทางของผู้ชม บทเพลงเริ่มต้นจากเสียงของการเทียบเสียงในวงออร์เคสตร้า แล้วขยายขึ้นกลายเป็นก้อนเสียงที่สลับไปมาระหว่างวงดนตรีหลักตรงด้านหน้า และ วงดนตรีที่อยู่รอบด้านผู้ชม

ท่อนสอง Tempo di valse ถูกประพันธ์เป็นหลักด้วยสไตล์ของ “Polystylism” หมายถึงการใช้สไตล์ที่หลากหลายในงานประพันธ์ชิ้นเดียว ผู้ประพันธ์ได้นำทำนองเพลงหลากหลายเพลงมาใช้โดยตรง และ ดัดแปลง ทั้งจากเพลงคลาสสิก เพลงแจ๊ส เพลง Contemporary เพลงพื้นบ้าน และ ดนตรีไทยมาใช้ในท่อนนี้

ท่อนสาม Adagio cantabile ได้ยึดถือวิถีปฏิบัติในยุคคลาสสิก และ ต้นโรแมนติคในการประพันธ์เพลง Symphony ในการให้มีท่อนช้า 1 ท่อนในบทเพลง ในท่อนนี้ได้ถูกเรียบเรียงเสียงประสานจากผลงานชื่อ “Music of Hope (ดนตรีแห่งความหวัง)” ซึ่งเป็นผลงานก่อนหน้าที่ของผู้ประพันธ์ อย่างไรก็ตามนอกเหนือจากการเรียบเรียงสำหรับวงออร์เคสตร้า และ การขับร้องเดี่ยวของโซปราโน่แล้วนั้น ดนตรีที่นำเสนอได้มีการดัดแปลง ทำให้แปลกแยกจากดนตรีดั้งเดิมที่เป็นทำนองที่สวยงาม ถึงขึ้นว่าบางคนอาจตั้งชื่อเล่นให้ท่อนนี้ว่า “Music of Hope(less) (ดนตรีแห่งความ(สิ้น)หวัง)” ได้เลยทีเดียว

ท่อนสุดท้าย Allegro ควบรวมทุกสิ่งจากในท่อนก่อนหน้าเข้าด้วยกัน โดยมีท่อนเดี่ยวสำหรับทุกเครื่องดนตรีในวง และ มีท่อนที่ไว้อวดความสามารถในการเล่นเดี่ยวของ Concertmaster ด้วย แนวคิดหลักของท่อนนี้คือการนำเสนอความพอดี และ ความไม่พอดีระหว่างเสียง Consonance และ Dissonance นอกจากนี้แล้วในการประพันธ์เพลงขนาดใหญ่นั้น มีหลายบทประพันธ์ที่ในช่วงท้ายของบทเพลงจะเป็นท่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เป็น Climax อย่างไรก็ตามในบทเพลงนี้ การเข้าถึง Climax นั้นเป็นการเข้าสู่บทสรุปที่ไม่แท้จริง นำพาผู้ฟังเข้าสู่โลกแห่งเสียงใหม่ เช่น เสียงกัดกันของวงขับร้องประสานเสียง แนวไวโอลินโซโล่ การหยิบทำนองแตรเดี่ยวสำหรับเครื่อง Brass จากงานประพันธ์อื่นๆ โดยในบทเพลงนี้เข้าสู่บทสรุปที่แท้จริงด้วยการทลายของทุกเสียงดนตรี กลับเข้าสู่จุดเริ่มต้นของบทเพลง กลับเข้าสู่โน้ตตัว A ในการเทียบเสียงของวงออร์เคสตร้า

สกอร์: https://issuu.com/viskamolchaiwanichsiri/docs/symphony_full

Discover More Music! (ชมเพลงอื่นๆ)

Symphony

Related Music

Related Music